Şekil renkleri

Metin renkleri


Bizi Sosyal Medyada Takip Edin

Şuara Süresi Okunuşu Arapçası

Favorilerime Ekle
Favorilerimden Çıkar
Lütfen bekleyiniz...
Geniş Ekran Dar Ekran
Reklam saniye sonra kapanacak.
Reklam
Reklamı Geç

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

طسم ﴿١
1.Tâ, Sîn, Mîm.
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿٢
2.Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni).
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿٣
3.Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne).
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ﴿٤
4.İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne).
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿٥
5.Ve mâ ye’tîhim min zikrin miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu’ridîn(mu’ridîne).
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ﴿٦
6.Fe kad kezzebû fe se ye’tîhim enbâu mâ kânû bihî yestehziûn(yestehziûne).
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ﴿٧
7.E ve lem yerav ilâl ardı kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(kerîmin).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٨
8.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿٩
9.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîme).
وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿١٠
10.Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ eni’til kavmez zâlimîn(zâlimîne).
قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١
11.Kavme fir’avn(fir’avne), e lâ yettekûn(yettekûne).
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢
12.Kâle rabbi innî ehâfu en yukezzibûni.
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ﴿١٣
13.Ve yadîku sadrî ve lâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn(hârûne).
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿١٤
14.Ve lehum aleyye zenbun fe ehâfu en yaktulûni.
قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴿١٥
15.Kâle kellâ, fezhebâ bi âyâtinâ innâ meakum mustemiûn(mustemiûne).
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٦
16.Fe’tiyâ fir’avne fe kûlâ innâ resûlu rabbil âlemîn(âlemîne).
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿١٧
17.En ersil meanâ benî isrâîl(isrâîle).
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿١٨
18.Kâle e lem nurabbike fînâ velîden ve lebiste fînâ min umurike sinîn(sinîne).
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿١٩
19.Ve fealte fa’letekelletî fealte ve ente minel kâfirîn(kâfirîne).
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ ﴿٢٠
20.Kâle fealtuhâ izen ve ene mined dâllîn(dâllîne).
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿٢١
21.Fe ferartu minkum lemmâ hıftukum fe vehebe lî rabbî hukmen ve cealenî minel murselîn(murselîne).
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿٢٢
22.Ve tilke ni’metun temunnuhâ aleyye en abbedte benî isrâîl(isrâîle).
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿٢٣
23.Kâle fir’avnu ve mâ rabbul âlemîn(âlemîne).
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٢٤
24.Kâle rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ, in kuntum mûkınîn(mûkınîne).
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿٢٥
25.Kâle li men havlehû e lâ testemiûn(testemiûne).
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿٢٦
26.Kâle rabbukum ve rabbu âbâikumul evvelîn(evvelîne).
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ﴿٢٧
27.Kâle inne resûlekumullezî ursile ileykum le mecnûn(mecnûnun).
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٨
28.Kâle rabbul meşrikı vel magribi ve mâ beynehumâ, in kuntum ta’kılûn(ta’kılûne).
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ﴿٢٩
29.Kâle leinittehazte ilâhen gayrî le ec’alenneke minel mescûnîn(mescûnîne).
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ ﴿٣٠
30.Kâle e ve lev ci’tuke bi şey’in mubîn(mubînin).
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿٣١
31.Kâle fe’ti bihî in kunte mines sâdikîn(sâdikîne).
فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ﴿٣٢
32.Fe elkâ asâhu fe izâ hiye su’bânun mubîn(mubînun).
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاء لِلنَّاظِرِينَ ﴿٣٣
33.Ve nezea yedehu fe izâ hiye beydâu lin nâzırîn(nâzırîne).
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ ﴿٣٤
34.Kâle lil melei havlehû inne hâzâ le sâhırun alîm(alîmun).
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿٣٥
35.Yurîdu en yuhricekum min ardıkum bi sıhrihî fe mâzâ te’murûn(te’murûne).
قَالُوا أَرْجِهِ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ﴿٣٦
36.Kâlû ercih ve ehâhu veb’as fîl medâini hâşirîn(hâşirîne).
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ﴿٣٧
37.Ye’tûke bi kulli sehhârin alîm(alîmin).
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿٣٨
38.Fe cumias seharatu li mîkâti yevmin ma’lûm(ma’lûmin).
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴿٣٩
39.Ve kîle lin nâsi hel entum muctemiûn(muctemiûne).
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿٤٠
40.Leallenâ nettebius seharate in kânû humul gâlibîn(gâlibîne).
فَلَمَّا جَاء السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ﴿٤١
41.Fe lemmâ câes seharatu kâlû li fir’avne e inne lenâ le ecran in kunnâ nahnul gâlibîn(gâlibîne).
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢
42.Kâle neam ve innekum izen le minel mukarrabîn(mukarrabîne).
قَالَ لَهُم مُّوسَى أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٤٣
43.Kâle lehum mûsâ elkû mâ entum mulkûn(mulkûne).
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ﴿٤٤
44.Fe elkav hıbâlehum ve ısıyyehum ve kâlû bi izzeti fir’avne innâ le nahnul gâlibûn(gâlibûne).
فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿٤٥
45.Fe elkâ mûsâ asâhu fe izâ hiye telkafu mâ ye’fikûn(ye’fikûne).
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ﴿٤٦
46.Fe ulkıyes seharatu sâcidîn(sâcidîne).
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٤٧
47.Kâlû âmennâ bi rabbil âlemîn(âlemîne).
رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ﴿٤٨
48.Rabbi mûsâ ve hârûn(hârûne).
قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٩
49.Kâle âmentum lehu kable en âzene lekum, innehu le kebîrukumullezî allemekumus sıhra, fe le sevfe ta’lemûn(ta’lemûne), le ukattıanne eydiyekum ve erculekum min hılâfin ve le usallibennekum ecmaîn(ecmaîne).
قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿٥٠
50.Kâlû lâ dayra innâ ilâ rabbinâ munkalibûn(munkalibûne).
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿٥١
51.İnnâ natmeu en yagfira lenâ rabbunâ hatâyânâ en kunnâ evvelel mu’minîn(mu’minîne).
وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٥٢
52.Ve evhaynâ ilâ mûsâ en esri bi ıbâdî innekum muttebeûn(muttebeûne).
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ﴿٥٣
53.Fe ersele fir’avnu fîl medâini hâşirîn(hâşirîne).
إِنَّ هَؤُلَاء لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ﴿٥٤
54.İnne hâulâi le şirzimetun kalîlûn(kalîlûne).
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ ﴿٥٥
55.Ve innehum lenâ le gâizûn(gâizûne).
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ ﴿٥٦
56.Ve innâ le cemîun hâzirûn(hâzirûne).
فَأَخْرَجْنَاهُم مِّن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿٥٧
57.Fe ahracnâhum min cennâtin ve uyûn(uyûnin).
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿٥٨
58.Ve kunûzin ve makâmin kerîm(kerîmin).
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿٥٩
59.Kezâlike, ve evresnâhâ benî isrâîl(isrâîle).
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿٦٠
60.Fe etbeûhum muşrikîn(muşrikîne).
فَلَمَّا تَرَاءى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿٦١
61.Fe lemmâ terâel cem’âni kâle ashâbu musâ innâ le mudrakûn(mudrakûne).
قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿٦٢
62.Kâle kellâ, inne maiye rabbî se yehdîni.
فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ ﴿٦٣
63.Fe evhaynâ ilâ mûsâ enıdrib bi asâkel bahra, fenfeleka fe kâne kullu firkın ket tavdil azîm(azîmi).
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ ﴿٦٤
64.Ve ezlefnâ semmel âharîn(âharîne).
وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ ﴿٦٥
65.Ve enceynâ mûsâ ve men meahû ecmaîn(ecmaîne).
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ﴿٦٦
66.Summe agraknâl âharîn(âharîne).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٦٧
67.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿٦٨
68.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ ﴿٦٩
69.Vetlu aleyhim nebee ibrâhîm(ibrâhîme).
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠
70.İz kâle li ebîhi ve kavmihî mâ ta’budûn(ta’budûne).
قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ ﴿٧١
71.Kâlû na’budu asnâmen fe nezallu lehâ âkifîn(âkifîne).
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢
72.Kâle hel yesmeûnekum iz ted’ûn(ted’ûne).
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣
73.Ev yenfeûnekum ev yedurrûn(yedurrûne).
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤
74.Kâlû bel vecednâ âbâenâ kezâlike yef’alûn(yef’alûne).
قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥
75.Kâle e fe raeytum mâ kuntum ta’budûn(ta’budûne).
أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦
76.Entum ve âbâukumul akdemûn(akdemûne).
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ ﴿٧٧
77.Fe innehum aduvvun lî illâ rabbel âlemîn(âlemîne).
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨
78.Ellezî halakanî fe huve yehdîni.
وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ ﴿٧٩
79.Vellezî huve yut’ımunî ve yeskîni.
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠
80.Ve izâ maridtu fe huve yeşfîni.
وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١
81.Vellezî yumîtunî summe yuhyîni.
وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ ﴿٨٢
82.Vellezî atmeu en yagfira lî hatîetî yevmed dîn(dîni).
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ﴿٨٣
83.Rabbi heb lî hukmen ve elhıknî bis sâlihîn(sâlihîne).
وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ﴿٨٤
84.Vec’al lî lisâne sıdkın fîl âhırîn(âhırîne).
وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ﴿٨٥
85.Vec’alnî min veraseti cennetin naîm(naîmi).
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ﴿٨٦
86.Vagfir li ebî innehu kâne mined dâllîn(dâllîne).
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧
87.Ve lâ tuhzinî yevme yûb’asûn(yûb’asûne).
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨
88.Yevme lâ yenfau mâlun ve lâ benûn(benûne).
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿٨٩
89.İllâ men etâllâhe bi kalbin selîm(selîmin).
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠
90.Ve uzlifetil cennetu lil muttakîn(muttakîne).
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١
91.Ve burrizetil cahîmu lil gâvîn(gâvîne).
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢
92.Ve kîle lehum eyne mâ kuntum ta’budûn(ta’budûne).
مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣
93.Min dûnillâh(dûnillâhi), hel yensurûnekum ev yentesırûn(yentesırûne).
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ﴿٩٤
94.Fe kubkıbû fîhâ hum vel gâvun(gâvune).
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥
95.Ve cunûdu iblîse ecmeûn(ecmeûne).
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦
96.Kâlû ve hum fîhâ yahtesımûn(yahtesımûne).
تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿٩٧
97.Tallâhi in kunnâ le fî dalâlin mubîn(mubînin).
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٩٨
98.İz nusevvîkum bi rabbil âlemîn(âlemîne).
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩
99.Ve mâ edallenâ illâl mucrimûn(mucrimûne).
فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ ﴿١٠٠
100.Fe mâ lenâ min şâfiîn(şâfiîne).
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿١٠١
101.Ve lâ sadîkın hamîm(hamîmin).
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢
102.Fe lev enne lenâ kerraten fe nekûne minel mu’minîn(mu’minîne).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣
103.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٠٤
104.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٠٥
105.Kezzebet kavmu nûhınil murselîn(murselîne).
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٠٦
106.İz kâle lehum ahûhum nûhun e lâ tettekûn(tettekûne).
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٠٧
107.İnnî lekum resûlun emîn(emînun).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٠٨
108.Fettekûllâhe ve atîûni.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٠٩
109.Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١١٠
110.Fettekûllâhe ve atîûni.
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿١١١
111.Kâlû e nu’minu leke vettebeakel erzelûn(erzelûne).
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿١١٢
112.Kâle ve mâ ilmî bimâ kânû ya’melûn(ya’melûne).
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿١١٣
113.İn hısâbuhum illâ alâ rabbî lev teş’urûn(teş’urûne).
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٤
114.Ve mâ ene bi târidil mu’minîn(mu’minîne).
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿١١٥
115.İn ene illâ nezîrun mubîn(mubînun).
قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ﴿١١٦
116.Kâlû le in lem tentehi yâ nûhule tekûnenne minel mercûmîn(mercûmîne).
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ﴿١١٧
117.Kâle rabbi inne kavmî kezzebûni.
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٨
118.Feftah beynî ve beynehum fethan ve neccinî ve men maiye minel mu’minîn(mu’minîne).
فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿١١٩
119.Fe enceynâhu ve men meahu fîl fulkil meşhûn(meşhûni).
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ ﴿١٢٠
120.Summe agraknâ ba’dul bâkîn(bâkîne).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٢١
121.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٢٢
122.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣
123.Kezzebet âdunil murselîn(murselîne).
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤
124.İz kâle lehum ahûhum hûdun e lâ tettekûn(tettekûne).
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٢٥
125.İnnî lekum resûlun emîn(emînun).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٢٦
126.Fettekullâhe ve atîûni.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٢٧
127.Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ ﴿١٢٨
128.E tebnûne bi kulli rîın âyeten ta’besûn(ta’besûne).
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿١٢٩
129.Ve tettehızûne mesânia leallekum tahludûn(tahludûne).
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿١٣٠
130.Ve izâ betaştum betaştum cebbârîn(cebbârîne).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٣١
131.Fettekullâhe ve atîûni.
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿١٣٢
132.Vettekûllezî emeddekum bimâ ta’lemûn(ta’lemûne).
أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ ﴿١٣٣
133.Emeddekum bi en’âmin ve benîn(benîne).
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤
134.Ve cennâtin ve uyûn(uyûnin).
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٣٥
135.İnnî ehâfu aleykum azâbe yevmin azîm(azîmin).
قَالُوا سَوَاء عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ ﴿١٣٦
136.Kâlû sevâun aleynâ e vaazte em lem tekun minel vâızîn(vâızîne).
إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ ﴿١٣٧
137.İn hâzâ illâ hulukul evvelîn(evvelîne).
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨
138.Ve mâ nahnu bi muazzebîn(muazzebîne).
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٣٩
139.Fe kezzebûhu fe ehleknâhum, inne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٤٠
140.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٤١
141.Kezzebet semûdul murselîn(murselîne).
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٤٢
142.İz kâle lehum ahûhum sâlihun e lâ tettekûn(tettekûne).
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٤٣
143.İnnî lekum resûlun emîn(emînun).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٤٤
144.Fettekullâhe ve atîûni.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٤٥
145.Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ ﴿١٤٦
146.E tutrakûne fî mâ hâhunâ âminîn(âminîne).
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٤٧
147.Fî cennâtin ve uyûn(uyûnin).
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ﴿١٤٨
148.Ve zurûın ve nahlin tal’uhâ hedîm(hedîmun).
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ ﴿١٤٩
149.Ve tenhıtûne minel cibâli buyûten fârihîn(fârihîne).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٥٠
150.Fettekullâhe ve atîûni.
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ﴿١٥١
151.Ve lâ tutîû emral musrifîn(musrifîne).
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿١٥٢
152.Ellezîne yufsidûne fîl ardı ve lâ yuslihûn(yuslihûne).
قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣
153.Kâlû innemâ ente minel musahharîn(musahharîne).
مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿١٥٤
154.Mâ ente illâ beşerun mislunâ, fe’ti bi âyetin in kunte mines sâdikîn(sâdikîne).
قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿١٥٥
155.Kâle hâzihî nâkatun lehâ şirbun ve lekum şirbu yevmin ma’lûm(ma’lûmin).
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٥٦
156.Ve lâ temessûhâ bi sûin fe ye’huzekum azâbu yevmin azîm(azîmin).
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ ﴿١٥٧
157.Fe akarûhâ fe asbahû nâdimîn(nâdimîne).
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٥٨
158.Fe ehazehumul azâb(azâbu), inne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٥٩
159.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٦٠
160.Kezzebet kavmu lûtınil murselîn(murselîne).
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٦١
161.İz kâle lehum ahûhum lûtun e lâ tettekûn(tettekûne).
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٦٢
162.İnnî lekum resûlun emîn(emînun).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٦٣
163.Fettekullâhe ve atîûni.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٦٤
164.Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ ﴿١٦٥
165.E te’tûnez zukrâne minel âlemîn(âlemîne).
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿١٦٦
166.Ve tezerûne mâ halaka lekum rabbukum min ezvâcikum, bel entum kavmun âdûn(âdûne).
قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ ﴿١٦٧
167.Kâlû le in lem tentehi yâ lûtu le tekûnenne minel muhracîn(muhracîne).
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ ﴿١٦٨
168.Kâle innî li amelikum minel kâlîn(kâlîne).
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٦٩
169.Rabbi neccinî ve ehlî mimmâ ya’melûn(ya’melûne).
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿١٧٠
170.Fe necceynâhu ve ehlehû ecmaîn(ecmaîne).
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿١٧١
171.İllâ acûzen fîl gâbirîn(gâbirîne).
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ﴿١٧٢
172.Summe demmernâl âharîn(âharîne).
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَاء مَطَرُ الْمُنذَرِينَ ﴿١٧٣
173.Ve emtarnâ aleyhim matara(mataran), fe sâe matarul munzerîn(munzerîne).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٧٤
174.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٧٥
175.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٧٦
176.Kezzebe ashâbul eyketil murselîn(murselîne).
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٧٧
177.İz kâle lehum şuaybun e lâ tettekûn(tettekûne).
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٧٨
178.İnnî lekum resûlun emîn(emînun).
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٧٩
179.Fettekullâhe ve atîûni.
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٨٠
180.Ve mâ es’elukum aleyhi min ecrin, in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).
أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ﴿١٨١
181.Evfûl keyle ve lâ tekûnû minel muhsirîn(muhsirîne).
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ﴿١٨٢
182.Vezinû bil kıstâsil mustekîm(mustekîmi).
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿١٨٣
183.Ve lâ tebhasun nâse eşyâehum ve lâ ta’sev fîl ardı mufsidîn(mufsidîne).
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ﴿١٨٤
184.Vettekûllezî halakakum vel cibilletel evvelîn(evvelîne).
قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ﴿١٨٥
185.Kâlû innemâ ente minel musahharîn(musahharîne).
وَمَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ ﴿١٨٦
186.Ve mâ ente illâ beşerun mislunâ ve in nazunnuke le minel kâzibîn(kâzibîne).
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاء إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿١٨٧
187.Fe eskıt aleynâ kisefen mines semâi in kunte mines sâdıkîn(sâdıkîne).
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨٨
188.Kâle rabbî a’lemu bi mâ ta’melûn(ta’melûne).
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٨٩
189.Fe kezzebûhu fe ehazehum azâbu yevmiz zulleh(zulleti), innehu kâne azâbe yevmin azîm(azîmin).
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٩٠
190.İnne fî zâlike le âyeten, ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿١٩١
191.Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٩٢
192.Ve innehu le tenzîlu rabbil âlemîn(âlemîne).
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ﴿١٩٣
193.Nezele bihir rûhul emîn(emînu).
عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ ﴿١٩٤
194.Alâ kalbike li tekûne minel munzirîn(munzirîne).
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ ﴿١٩٥
195.Bi lisânin arabiyyin mubîn(mubînin).
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ﴿١٩٦
196.Ve innehu lefî zuburil evvelîn(evvelîne).
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ آيَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاء بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿١٩٧
197.E ve lem yekun lehum âyeten en ya’lemehu ulemâu benî isrâîl(isrâîle).
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ﴿١٩٨
198.Ve lev nezzelnâhu alâ ba’dıl a’cemîn(a’cemîne).
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ﴿١٩٩
199.Fe karaehu aleyhim mâ kânû bihî mu’minîn(mu’minîne).
كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ﴿٢٠٠
200.Kezâlike seleknâhu fî kulûbil mucrimîn(mucrimîne).
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ﴿٢٠١
201.Lâ yu’minûne bihî hattâ yeravul azâbel elîm(elîme).
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٠٢
202.Fe ye’tîyehum bagteten ve hum lâ yeş’urûn(yeş’urûne).
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿٢٠٣
203.Fe yekûlû hel nahnu munzarûn(munzarûne).
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿٢٠٤
204.E fe bi azâbinâ yesta’cilûn(yesta’cilûne).
أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥
205.E fe raeyte in metta’nâhum sinîn(sinîne).
ثُمَّ جَاءهُم مَّا كَانُوا يُوعَدُونَ ﴿٢٠٦
206.Summe câehum mâ kânû yûadûn(yûadûne).
مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧
207.Mâ agnâ anhum mâ kânû yumetteûn(yumetteûne).
وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨
208.Ve mâ ehleknâ min karyetin illâ lehâ munzirûn(munzirûne).
ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ ﴿٢٠٩
209.Zikrâ, ve mâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne).
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ ﴿٢١٠
210.Ve mâ tenezzelet bihiş şeyâtîn(şeyâtînu).
وَمَا يَنبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٢١١
211.Ve mâ yenbagî lehum ve mâ yestetîûn(yestetîûne).
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢
212.İnnehum anis sem’i le ma’zûlûn(ma’zûlûne).
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ ﴿٢١٣
213.Fe lâ ted’u meallahi ilâhen âhara fe tekûne minel muazzebîn(muazzebîne).
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ﴿٢١٤
214.Ve enzir aşîratekel akrabîn(akrebîne).
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿٢١٥
215.Vahfıd cenâhake li menittebeake minel mu’minîn(mu’minîne).
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦
216.Fe in asavke fe kul innî berîun mimmâ ta’melûn(ta’melûne).
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ﴿٢١٧
217.Ve tevekkel alâl azîzir rahîm(rahîmi).
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٢١٨
218.Ellezî yerâke hîne tekûm(tekûmu).
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ﴿٢١٩
219.Ve tekallubeke fîs sâcidîn(sâcidîne).
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٢٢٠
220.İnnehu huves semîul alîm(alîmu).
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ ﴿٢٢١
221.Hel unebbiukum alâ men tenezzeluş şeyâtîn(şeyâtînu).
تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ﴿٢٢٢
222.Tenezzelu alâ kulli effâkin esîm(esîmin).
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ ﴿٢٢٣
223.Yulkûnes sem’a ve ekseruhum kâzibûn(kâzibûne).
وَالشُّعَرَاء يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿٢٢٤
224.Veş şuarâu yettebiuhumul gâvûn(gâvûne).
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ﴿٢٢٥
225.E lem tera ennehum fî kulli vâdin yehîmûn(yehîmûne).
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦
226.Ve ennehum yekûlûne mâ lâ yef’alûn(yef’alûne).
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧
227.İllâllezîne âmenû ve amilûs sâlihâti ve zekerûllâhe kesîran ventesarû min ba’di mâ zulimû, ve se ya’lemullezîne zalemû eyye munkalebin yenkalibûn(yenkalibûne).

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM طسم ﴿١ 1.Tâ, Sîn, Mîm. تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿٢ 2.Tilke âyâtul kitâbil mubîn(mubîni). لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿٣ 3.Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mu’minîn(mu’minîne). إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاء آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ﴿٤ 4.İn neşe’ nunezzil aleyhim mines semâi âyeten fe zallet a’nâkuhum lehâ hâdıîn(hâdıîne). وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ […]

Reklam
BU VİDEOYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Bu konuya henüz bir yorum yapılmadı.